Jestem samotną mamą trójki dzieci. Każde z nich jest moim skarbem. Niestety nie dane mi było zaznać spokojnego macierzyństwa, wszystkie moje dzieci zmagają się z ciężkimi chorobami. O każde z nich walczę codziennie, sama, gdyż mój mąż, a ich tata zmarł...

Oliwier

Mój najstarszy syn ma 16 lat. Nie jest zwyczajnym, beztroskim nastolatkiem. Bardzo przeżył śmierć taty i od tego czasu jego stan zdrowia zaczął się pogarszać. U Oliwiera zdiagnozowano autyzm oraz głęboką depresję, zaburzony rozwój mowy oraz całościowe zaburzenia rozwojowe. To tylko kilka nazw chorób, kilka słów, ale pod nimi kryje się wielki dramat mojego syna. Oliwier nie wychodzi z domu, nie chodzi do szkoły, nie nawiązuje relacji, odmawia jedzenie, przyjmowania leków, czynności higienicznych, nic go nie cieszy, chce wyłącznie spać. W wieku dojrzewania jego stan zaczął się mocno pogarszać, obecnie musi przejść na nauczanie indywidualne. Jest leczony farmakologicznie, ale to nie przynosi rezultatów. Bardzo boję się o przyszłość mojego dziecka. Powinnam być przy nim cały czas, jest to jednak niemożliwe. Muszę zapewnić mu najlepsze psychoterapie, turnusy, być może bezpieczny, specjalistyczny ośrodek oraz sprzęt do nauki zdalnej.

Tatiana

Córka ma prawie 14 lat, urodziła się z obustronnym głębokim niedosłuchem zmysłowo-nerwowym, a także z wrodzoną wadą serca pod postacią ubytku w przegrodzie międzyprzedsionkowej. Dodatkowo zdiagnozowano u niej upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym oraz niedokrwistość mikrocytarną. Tatiana przeszła zabieg wszczepienia implantu ślimakowego do ucha prawego i lewego, mimo tego córka słyszy w znikomym stopniu, a jej mowa jest niezrozumiała, najczęściej posługuje się językiem migowym. Tatiana uczy się w Specjalnym Ośrodku Szkolno Wychowawczym dla dzieci niesłyszących w Łodzi i mieszka w internacie, co nie jest dla niej łatwe. Ponadto stan jej serca w ostatnim czasie zaczął się pogarszać, jesteśmy w trakcie diagnostyki i czekamy na decyzję kardiologa co do dalszego postępowania, prawdopodobnie czeka ją operacja. Tatiana bardzo potrzebuje terapii mowy u surdologopedy, wizyt u specjalistów oraz specjalistycznych badań.

Amelia

Moje najmłodsze dziecko ma 8 lat i już po raz drugi musi pozostać w pierwszej klasie... Córka nie chce się z tym pogodzić, jej koleżanki idą dalej, a ona tkwi w tym samym miejscu. Amelia ma problemy z nauką, rozumieniem, zapamiętywaniem, zaburzenia sensoryczne, częste wybuchy agresji i autoagresji, które są przerażające i trudne do opanowania. Ma problemy nie tylko w szkole ale także w relacjach z otoczeniem. Ostatnio postawiono diagnozę, która była dla mnie ciosem, ale też światełkiem w tunelu, bo dawała nadzieję na leczenie i poprawę jej funkcjonowania. Okazało się, że córka ma zespół Aspergera, ADHD, zaburzenia zachowania i emocji oraz niepełnosprawność w stopniu lekkim. Wiem, że córka będzie musiała zmienić szkołę, na dostosowaną do jej potrzeb. Konieczne jest także jak najszybsze rozpoczęcie terapii, które ją wzmocnią, potrzebuje także regularnych wizyt u psychologa, psychiatry i neurologa.

Moje dzieci są dla mnie wszystkim, choć jest mi bardzo ciężko, staram się pogodzić opiekę nad nimi oraz pracę zawodową, nie wiem na jak długo starczy mi sił oraz na jak długo pozwoli mi na to stan dzieci. Nasza sytuacja bytowo - materialna jest bardzo trudna. Nie chcę, aby z tego powodu potrzeby moich chorych dzieci zeszły na ostatni plan. Jestem świadoma, że bez pomocy dobrych ludzi nie zapewnię im leczenia i terapii. Nie posiadam wiedzy ani narzędzi, by im pomóc, tylko wsparcie specjalistów uratuje moje dzieci. Dziękuje z całego serca za każdą pomoc.

Barbara, mama.